Nazwa "Miasto i gmina Konstancin-Jeziorna" jest złożona, wielowyrazowa. Najwcześniej kroniki odnotowują,
bo już w XV w, istnienie wsi Jeziorna i Skolimów. Konstancin natomiast powstał w 1897 roku z inicjatywy hrabiego Witolda Skórzewskiego na terenie lasów wyodrębnionych z majątku Obory należącego do hrabiów Potulickich. Początkowo było to letnisko, nazwane tak od imienia Konstancji, matki inicjatora.

Konstancin powstał jako miejscowości letniskowa, ale od 1917 roku ma już status uzdrowiska.
Występują tutaj wody lecznicze jodkow-bromowe, chlorko-sodowe, żelaziste, kuracjusze korzystają z tężni solankowej drugiej w Polsce po Ciechocinku. W uzdrowisku znajdują się sanatoria, szpitale uzdrowiskowe, zakłady lecznictwa ambulatoryjnego, które zapewniają pacjentom pełny zakres usług medycznych.

Miasto Konstancin pełni wiodąca rolę ze względu na swe centralne położenie, wytworzoną tradycję kulturalną, prestiż społeczny mieszkańców, funkcjonowanie uzdrowiska, zabytki architektoniczne. Można powiedzieć,
że jest on stolicą duchową, kulturalną, intelektualną terenu, inne miejscowości w naturalny sposób ciążą ku niemu.

Niezaprzeczalnym walorem turystycznym są zabytki Konstancina, znajdujące się w jego centrum
- liczne wille z początku XX wieku, Pałac w Oborach gdzie w początkach II Rzeczpospolitej bywał prezydent
Gabriel Narutowicz. W Jeziornie istnieje zabytkowy zespół budynków dawnej papierni i neogotycki kościół.

Obecnie, ponownie jak to było w czasie międzywojnia, do Konstancina przybywają współcześni biznesmeni, budują swoje rezydencje, zamieszkują tutaj znani ludzie życia publicznego, osobistości filmu, telewizji, estrady, dziennikarze, dyplomaci i przedstawiciele placówek handlowych.